لجبازی کودکان مرحله ای اجتناب ناپذیر از رشد آنهاست و در کودکان نوپا بحدی شایع است که بسیاری از والدین را به دردسر می اندازد.نکته مهم در کنترل لجبازی کودکان رفتار درست و منطقی در موارد اول دیده شدن این خصیصه در کودک است چراکه رفتار والدین در ذهن کودک حک می شود و برخورد مناسب با لجبازی کودک می تواند به کاهش احتمال بروز آن در آینده کمک کند.اختلال خلق یکی از خصوصیات بارز در کودکان لجباز است که در بسیاری موارد علت خاصی نیز ندارد. کودکان لجباز اغلب رفتارهایی همچون چیغ و داد زدن و کوبیدن پا بر زمین بخصوص در محیط خارج از منزل برای قانع کردن پدر و مادر از خود نشان می دهند.شروع لجبازی کودکان معمولا پس از یک سالگی بوده و در حدود سه سالگی به اوج خود می رسد بطوری که اگر والدین نحوه صحیح برخورد با لجبازی در کودکان را در پیش نگیرند با مشکلات زیادی در تربیت فرزند خود روبرو می شوند.ابراز خشم یکی از رفتار های شایع در کودکان لجباز است که با رشد کودک همراه با رفتارهایی همچون نافرمانی نیز می شود. در تعریف مصمم بودن، سماجت و سخت کوشی به صورت مثبت در راستای رسیدن به یک یا چند هدف مفید و غلبه بر موانع موجود بر سر راه، آورده شده است . لذا تلاش و سماجت کودکی که در یک رشته ی ورزشی فعالیت دارد و برای رسیدن به موفقیت تلاش می کند با سرسختی و اصرار یا همان لجبازی کودکی دیگر بر سر اهدافی بی ارزش و جاهلانه یکسان تلقی نمی شود. کودکان لجباز به هیچ وجه آماده ی پذیرش تغییر در شیوه ی خود نیستند. گاهی حتی هدف خاصی را دنبال نمی کنند، بلکه فقط و فقط به دنبال مخالفت و یکه تازی هستند. مثلا بی هدف از انواع غذاها ایراد گرفته و یا حاضر به پوشیدن هیچ کدام از لباس های خود نیستند .به زبان دیگر، سرسختی و سماجت دو رو دارد که روی مثبت آن را قاطعیت و اراده ی قوی تشکیل داده و روی منفی را لجبازی و ستیزه جویی پر کرده است .جالب است بدانید که والدینی که در روحیه ی خود از اراده ای قوی و عزمی راسخ بهره مند هستند، بسیار تمایل دارند تا فرزندانشان نیز این روحیه را داشته باشند. لذا به صورت ناخودآگاه این ویژگی را در کودکان خود پرورش می دهند.